کافه نادری; اولین پاتوق روشنفکران

زمانی که صحبت از کافه‌های قدیمی تهران می شود، کمتر کسی است که اسم کافه نادری را نشنیده باشد. کافه و هتلی قدیمی که سال ها پاتوق شاعران و نویسندگان مشهوری همچون صادق هدایت، جلال آل‌احمد، احمد فردید و سیمین دانشور بوده است. روزنامه می‌خواندند، بحث‌های سیاسی، ادبی و هنری می‌کردند و مهم‌تر از همه تاریخ ادبی این مملکت را رقم می‌زدند. چه شاهکارهایی که به‌وسیله این فرهیختگان در کافه نادری نوشته نشد.

نکته جالب اینکه هر کدام از این افراد مشهور صندلی مخصوصی برای خود در کافه نادری داشتند که در صورت غیبتشان خالی می‌ماند. این کافه نام آشنا که در قلب پایتخت در خیابان جمهوری ( نادری سابق ) قرار دارد، یک مهاجر ارمنی به نام "خاچیک مادیکیاس" آن را در سال 1306 تأسیس کرد. این شخص ابتدا کار خود را با تأسیس شیرینی پزی آغاز کرد که در واقع اولین شیرینی فروشی در تهران بود.

سپس تصمیم گرفت یک کافه و هتلی به نام نادری بر روی این قنادی تاسیس کند. کافه نادری برای اولین بار دروازه ورود غذاهایی مانند بیف استروگانف و بیفتک و همچنین کافه گلاسه، شاتو بریان، بستنی‌های فرنگی، قهوه ترک و فرانسه به ایران بود.حتی شب‌ها اغلب، مراسم رقص در حیاط پشتی کافه برپا بود و دود سیگارهای فرنگی فضای آن جا را پر می‌کرد، حیاطی که حدود سه دهه‌است جشنی به خود ندیده ! جالب است بدانید که ساختمان‌های هتل و کافه نادری با الهام از معماری غربی به‌خصوص کشور آلمان ساخته شده‌اند و هم اکنون این کافه به ‌وسیله نوه‌های خاچیک مادیکیاس اداره می‌شود.

کاغذدیواری‌ها و چراغ‌های قدیمی، صندلی‌های چوبی لهستانی، لیوان‌های لب‌پر، بشقاب‌های شکسته همه و همه حکایت از این موضوع دارند که این کافه هنوز حال و هوای قدیمی خود را حفظ کرده است. حتی دکور، رومیزی‌ها، قاشق چنگال‌ها و ظروف غذاخوری نیز همان قدیمی‌هاست. حیاط بزرگ و پر از دار و درخت این کافه با حوض فیروزه‌ای در وسط، زمانی رستوران تابستانی بوده و کهولت سن آن هنوز خاطرات اجراهای خوانندگان برجسته آن زمان را تداعی می کند. بهرحال کافه ی نوستالژیک نادری ارزش یکبار رفتن و گذراندن وقت در فضایی را که یادآور تهران قدیم است را دارد. کافه ای که می توان ردپای تاریخ را در آن دید.