در روستای تاریخی فهرج و در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی استان یزد قدیمی‌ترین مسجد جامع ایران قرار دارد که مربوط به سده دوم هجری و تنها مسجد بجای مانده از آن دوران در ایران واز توابع شهرستان بافق است. پس از آنکه اعراب شهر یزد را فتح کردند این مسجد را ساختند، اما کتیبه ای که این موضوع را تایید کند یافت نشده‌است.

نقشه این مسجد و قرارگرفتن محراب آن در محور عرضی و تزیینات وجود در آن، همگی حکایت از این دارند که این بنا در صدر اسلام ایجاد شده است. این مسجد کهن دارای پلانی مربع و مناره‌ای خشت و گلی است که بدون ایوان و دارای دو شبستان زمستانی و تابستانی ساخته شده است. مسجد جامع فهرج فاقد هر گونه تزییناتی است؛ اما ستون‌هایی قطور و محکم دارد که بنا را نزدیک به 1300 سال بر پا نگه داشته است.

در نگاه اول مسجد جامع فهرج خیلی به مساجد دیگر شباهتی ندارد زیرا فاقد گنبد، محراب و هر نوع کاشی‌کاری معمول در سایر مساجد است. در واقع بنایی است بسیار ساده و بی آلایش و تزیین که به سبک معماری دوران ساسانیان ایجاد شده است. جالب است بدانید که همین سادگی موجب شهرت این مسجد شده است.

در این مسجد از پلانی شبستانی با سه دهانه برای طراحی و ساخت استفاده شده است. دو دهانه در چپ و راست و همچنین یک رواق اصلی که حیاط مرکزی را در برگرفته است. همچنین بر بالای هر دهانه‌ی شبستان، قوس کم‌خیز تیزه‌داری وجود دارد که پاکار آن از سطح جرزهای طرفین، به میزان کمی، به داخل متمایل شده است. همچنین در این بنای کهن، عرض دهانه‌ی مرکزی شبستان را با اندکی اختلاف از نظر پهنا (دو دهانه‌ی کناری آن، از عرض کم‌تری برخوردارند) وسیع‌تر ساخته‌اند، در واقع دهانه مرکزی قبله را نشان می‌دهد.

مسجد تاریخی فهرج  در ۳۰ آذرماه سال ۱۳۴۹ با شماره‌ی ۹۰۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.