شهرستان بافق یکی از کهن‌ترین شهرهای استان یزد است. بافق که در بخش اصلی کویر یزد واقع است، با شوره‌زار دره انجیر از مقاصد گردشگری کویردوستان است.

بسیاری از مورخین و کارشناسان بر این باورند در گذشته های بسیار دور در منطقه‌ای که هم اکنون  بافق واقع شده، دریایی کم عمق و بسته وجود داشته است، آثاری که در کوههای اطراف بافق یافته شده‌اند این گمانه را تقویت می‌کنند. از آنجایی که شهر بافق موقعیت طبیعی، جغرافیایی و استراتژیکی بینظیری داشته در طول تاریخ بارها مورد حمله مهاجمان بوده است.

به عقیده برخی بافق یادگاری از دوره اسلامی است، طبق این فرضیه بافق به حروف ابجد 183 می‌باشد و به همین دلیل تاریخ تأسیس این شهر سال 183 هجری قمری است. برخی از تاریخ‌نگاران نیز بافق را یکی از شهرهای قبل از اسلام می‌دانند به عقیده این مورخین بافق در دوران سلطنت ساسانیان آباد شده و جایگاه خاص و ویژه‌ای داشته است.

تپه‌ماهورها و بیابان‌های اطراف بافق زیستگاه حیواناتی چون یوزپلنگ، پلنگف جبیر، قوچ و میش، کل، روباه معمولی و انواع جوندگان و خزندگان است. این منطقه جزو مناطق حفاظت شده ایران است. شن‌های روان روستای باقرآباد در نزدیکی شهرستان بافق از دیگر جاذبه‌های گردشگری بی‌نظیر این منطقه است.

بافق‌ در زمان گذشته‌ از توابع‌ استان كرمان‌ به‌ حساب می‌آمد‌، اما از حدود سال‌ 1188هجری قمری به‌ ولايت‌ يزد پيوست‌. در تقسيمات‌ كشوري‌ سال  1332شمسی بافق‌‌ از بخشهاي‌ شهرستان‌ يزد در استان‌ اصفهان‌ بود؛ اما پس‌ از آنکه استان‌ يزد تشکیل شد و اهميت‌ پیدا کرد، این‌ منطقه‌ به‌ دلیل كشف‌ و استخراج‌ معادن‌ و در نتیجه‌ افزايش‌ جمعيت‌، تبدیل به شهرستان شد.

جهانگردان و مسافران بسیاری در نوشته‌های خود از سفر بافق خاطره‌ها نوشته‌اند؛ از جمله «مارکوپولو»، «شاه نعمت الله ولی»، «ستوان استوارت»، «لسترنج» در سال 1877، «ادوارد استاک» در سال 1881، «سون هدین» در سال 1886 و بسیاری دیگر که به توصیف بافق پرداخته‌اند.