پیکره سنگی بابا داوود، ابولهول ایران

پیکره سنگی «بابا داوود» عنبران در استان اردبیل، معروف به ابوالهول ایران و نگهبان دریای مازندران ،ظرفیت گردشگری طبیعی و تاریخی بی نظیر با قابلیت جهانی است که تاکنون مهجور مانده و اکنون زمان آن رسیده است که حق مطلب را درباره این ابولهول وطنی ادا کنیم.

این پیکره محسور در شهر«عنبران» از توابع شهرستان نمین و در 40 کیلومتری اردبیل قرار دارد . به دلیل شباهت عجیبش یادآور پیكره سنگی ابوالهول مصر است، با این تفاوت كه دست بشر چندان در ساخت پیكره بابا داوود دخالتی نداشته است.

هرساله تعداد زیادی از گردشگران جهت دیدن این پیکره به شهرستان عنبران در شهر نمین سفر می کنند. گروهی از دانشمندان و ایرانشناسان این تندیس را همان نگهبان دریای مازندران(خزر) می‌دانند که در شبرنگ نامه، کتاب حماسی سده هفتم هجری، از آن یاد شده است. این پیكره سنگی با حدود 20 متر ارتفاع جلوه گر سیمای نیم تنه انسانی است غول پیكر كه در كنار آن تمساحی عظیم الجثه آرمیده است، در دامنه این بنای حیرت انگیز غاری بزرگ قرار دارد كه بر اهمیت اكوتوریستی این مجموعه دیدنی می افزاید.

این پیکره دارای برجستگی هایی شبیه چشم ، دهان و چانه انسان است و به نظر می رسد در اثر فرسایش طبیعی به این شکل درآمده است ، ولی نقش انسان در حالت دادن به پیکره را نیز نمی توان نادیده گرفت که هنوز درست یا غلط بودن آن در هاله ای از ابهام است. این پیکره توسط کوه های سر به فلک کشیده مانند قلعه ای سترگ احاطه شده اند. همین مساله بر افسانه ای بودن آن دامن می زند   و به دلیل وجود آثاری از آبگیر و سد در قسمت شمالی آن ، اهالی اعتقاد دارند ، این مجسمه به دلیل شباهت به صورت انسان توسط اجدادشان تراشیده و به شکل کنونی درآمده است.

همچنین شواهد نشان می دهد که برای مدتی طولانی افرادی اطراف این پیکره اطراق داشته اند که آثاری را از خود بر جای گذاشته اند. اما برای نتیجه گیری علمی، نمی توان به نطظر مردم و افراد محلی تکیه کرد. بنابراین لازم است گروهی از باستان شناسان ، با در نظر گرفتن لایه های فرهنگی و زبان باستانی منطقه ، مطالعات عمیقی را برنامه ریزی نمایند تا هویت واقعی این پدیده برای همگان مشخص گردد.